Koty w Maroku — królestwo kotów
Koty w Maroku spotyka się na każdym kroku: w uliczkach medyn, przy straganach z rybami, w kawiarniach, ogrodach, a nawet na dziedzińcach meczetów. Większość z nich nie ma właściciela, ale żyje obok ludzi, którzy je dokarmiają. Ta życzliwość ma źródło w islamie, w którym kot uchodzi za zwierzę czyste rytualnie.
Koty na ulicach marokańskich miast
Najwięcej kotów widać tam, gdzie łatwo o jedzenie. W portach rybackich, takich jak Essaouira, koty krążą wokół łodzi i straganów, czekając na resztki ryb. W medynach Marrakeszu i Fezu wylegują się na stertach dywanów, w doniczkach i na pufach przed sklepami, a w błękitnym Szafszawanie pozują na schodach do zdjęć. Często ocierają się też o nogi gości w ulicznych barach, gdzie jedzą tadżin.
Wielu mieszkańców i sprzedawców wystawia kotom wodę i resztki jedzenia. Życie na ulicy jest jednak trudne – zwłaszcza zimą i w miastach w głębi kraju często widać chude, chore lub ranne zwierzęta.
Dlaczego muzułmanie lubią koty
W islamie kot ma szczególny status. Uchodzi za zwierzę czyste rytualnie, dlatego może przebywać w domach i meczetach, a jedzenie czy woda, z których skorzystał kot, nie stają się nieczyste – wodą tą można nawet dokonać ablucji przed modlitwą. Koty są uważane za idealne zwierzęta domowe dla muzułmańskiej rodziny.
Sympatię do kotów umacniają przekazy z tradycji. Jeden z towarzyszy Proroka nosi przydomek Abu Hurajra, czyli „ojciec kotka”, a w zbiorach hadisów znajduje się opowieść o kobiecie ukaranej za zamorzenie kota głodem. Psy mają w tradycji muzułmańskiej inny status i rzadziej trzyma się je w domach, co widać także w marokańskich miastach.
Legenda o kocie i Mahomecie
W wielu krajach muzułmańskich opowiada się legendę o kotce o imieniu Muezza. Gdy zasnęła na rękawie szaty Proroka, ten miał odciąć kawałek materiału, by jej nie budzić. To popularna opowieść ludowa – historycy podkreślają, że nie da się jej potwierdzić w przekazach z epoki – ale dobrze oddaje to, jak w Maroku myśli się o kotach.
Jak bezpiecznie obchodzić się z kotami w Maroku
Koty uliczne są zwykle oswojone z ludźmi, ale pozostają zwierzętami bezdomnymi. Polskie MSZ przypomina, że w Maroku okresowo zdarzają się przypadki wścieklizny i zaleca unikać kontaktu z bezdomnymi zwierzętami. W praktyce oznacza to kilka prostych zasad:
- Nie głaszcz i nie bierz na ręce bezdomnych kotów, zwłaszcza kociąt i zwierząt wyglądających na chore.
- Nie karm kotów z ręki – jeśli chcesz pomóc, zostaw jedzenie na ziemi.
- Po każdym ugryzieniu lub zadrapaniu umyj ranę wodą z mydłem i jak najszybciej zgłoś się do szpitala, gdzie podaje się szczepienie przeciw wściekliźnie.
- Przed dłuższym wyjazdem zapytaj lekarza medycyny podróży o szczepienie profilaktyczne.
Więcej o zdrowiu w podróży przeczytasz w artykule Maroko – zdrowie i bezpieczeństwo.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego w Maroku jest tak dużo kotów?
Koty mają w Maroku dobre warunki: łatwo o resztki jedzenia na targach i w portach, a ludzie są do nich przyjaźnie nastawieni, bo w islamie kot uchodzi za zwierzę czyste. Większość kotów nie ma właścicieli i swobodnie się rozmnaża, dlatego w medynach i portach jest ich tak wiele.
Czy można głaskać koty w Maroku?
Lepiej tego unikać. Koty uliczne bywają łagodne, ale MSZ ostrzega przed kontaktem z bezdomnymi zwierzętami ze względu na przypadki wścieklizny. Ugryzienie lub zadrapanie wymaga pilnej wizyty w szpitalu i szczepienia. Zwierzęta mogą też przenosić pchły i grzybicę skóry.
Gdzie w Maroku zobaczyć najwięcej kotów?
Najwięcej kotów spotyka się w portach rybackich i na targach rybnych, np. w Essaouirze, oraz w starych medynach Marrakeszu, Fezu i Szafszawanu. Koty lubią też ogrody, dziedzińce riadów i tarasy kawiarni. W nowoczesnych dzielnicach miast i na wsi widać je rzadziej, bo trudniej tam o jedzenie.
