Maroko – niezbędnik turysty przed wyjazdem

Przed wyjazdem do Maroka trzeba przede wszystkim mieć paszport ważny co najmniej do ostatniego dnia pobytu (wiza nie jest potrzebna przy pobycie do 90 dni), wykupić ubezpieczenie podróżne i zabrać euro na wymianę. Na miejscu warto pamiętać o skromniejszym ubiorze poza kurortami, targowaniu się na sukach i zwyczajach związanych z ramadanem.

Formalności przed wyjazdem

• Paszport – obywatele Polski wjeżdżają do Maroka wyłącznie na paszport lub paszport tymczasowy. Dokument musi być ważny co najmniej do ostatniego dnia pobytu. Dzieci potrzebują własnych paszportów.
• Wiza – niepotrzebna przy pobycie turystycznym do 90 dni.
• Karta policyjna – dawniej wypełniana na lotnisku, została zniesiona w 2019 roku.
• Ubezpieczenie – leczenie cudzoziemców jest płatne, a EKUZ w Maroku nie działa, dlatego polisa podróżna z kosztami leczenia i transportem do kraju jest konieczna.
• Rejestracja w systemie Odyseusz – ułatwia konsulowi kontakt w sytuacji kryzysowej.

Szczegóły, w tym limity celne i zasady podróży z dzieckiem, opisujemy w artykule wiza do Maroka – przepisy wjazdowe i celne.

Pieniądze

Walutą jest dirham (MAD), którego nie kupimy w Polsce – najlepiej zabrać euro i wymienić je w kantorze lub banku na miejscu. Przez granicę wolno przewieźć najwyżej 2000 MAD w gotówce. Na sukach, w taksówkach i małych sklepach płaci się gotówką, kartą – w hotelach, supermarketach i lepszych restauracjach. Kursy, nominały i zasady wymiany zebraliśmy w artykule o walucie w Maroku.

Odpowiedni ubiór

Maroko to kraj muzułmański, ale według MSZ normy ubioru w dużych miastach i ośrodkach turystycznych nie odbiegają od europejskich. W Agadirze, Essaouirze czy na placu Dżemaa el-Fna w Marrakeszu krótka sukienka nikogo nie dziwi. Na prowincji, w medynach i małych miasteczkach lepiej jednak zakrywać ramiona i kolana – oszczędzi to niechcianej uwagi.

Przyda się przewiewna odzież z naturalnych tkanin, wygodne buty do chodzenia po nierównym bruku medyn i ciepła warstwa na wieczór – na pustyni i w górach noce bywają zimne nawet latem.

Zdrowie i słońce

Słońce jest ostre przez większą część roku: krem z wysokim filtrem, okulary przeciwsłoneczne i nakrycie głowy to podstawa. W Agadirze poranne mgły i wiatr dają złudne poczucie chłodu, a mimo to łatwo o poparzenie.

Bezpieczniej pić wodę butelkowaną i uważać na lód nieznanego pochodzenia. Żadne szczepienie nie jest obowiązkowe; zalecane szczepienia, numery alarmowe i zasady postępowania po ugryzieniu przez zwierzę opisujemy w artykule bezpieczeństwo i zdrowie w Maroku.

Bezpieczeństwo na ulicy

Torebkę, telefon i aparat trzymajmy zawsze przy sobie – w tłumie na sukach i placu Dżemaa el-Fna działają kieszonkowcy. Policja jest widoczna w miejscach turystycznych, a w największych miastach działa policja turystyczna, do której zgłaszamy kradzieże. MSZ radzi unikać nocnych spacerów po medynach i pustych plażach.

Funkcjonariuszy policji i żandarmerii podczas służby oraz obiektów wojskowych nie wolno fotografować. Przed zrobieniem zdjęcia mieszkańcom warto zapytać o zgodę – wiele osób, zwłaszcza starszych, sobie tego nie życzy.

Zakupy i targowanie się

Na sukach ceny nie są stałe i trzeba się targować, a w supermarketach (np. Marjane, Carrefour) obowiązują ceny z metek. Zakupy na bazarze dobrze poprzedzić rozeznaniem cen w sklepach o stałych cenach. Zasady negocjacji opisujemy w artykule o targowaniu się w Maroku.

Naganiacze i drobne usługi

Na plaży ktoś zaproponuje masaż, herbatę czy przejażdżkę na wielbłądzie, a w medynie – oprowadzenie po mieście albo „skrót” na suk. Takie „usługi” zwykle kończą się prośbą o zapłatę lub wizytą w sklepie, w którym przewodnik dostaje prowizję. Jeśli nie jesteśmy zainteresowani, najlepiej działa uprzejma, ale stanowcza odmowa: la, szukran („nie, dziękuję”) i dalszy spacer. Ostentacyjne ignorowanie bywa odbierane jako nieuprzejmość, a krótka odmowa zwykle kończy rozmowę. Przewodnika lepiej wynająć przez hotel lub biuro podróży; MSZ zaleca korzystanie wyłącznie z licencjonowanych przewodników.

Meczety i obyczaje

Do meczetów w Maroku mogą wchodzić tylko muzułmanie. Wyjątkiem jest meczet Hassana II w Casablance, który można zwiedzać z przewodnikiem. Marokańczycy są zwykle tolerancyjni i życzliwi wobec cudzoziemców, ale wymagają szacunku w rozmowach o religii i rodzinie królewskiej. Przebywanie w miejscu publicznym w stanie widocznej nietrzeźwości jest karalne.

Ramadan

Ramadan to miesiąc postu trwający 29 lub 30 dni, którego daty przesuwają się co roku o ok. 11 dni. W 2026 roku trwał w Maroku od 19 lutego do 19 marca, a w 2027 roku powinien rozpocząć się około 8–9 lutego (dokładną datę ogłasza ministerstwo po obserwacji Księżyca). W ciągu dnia część kawiarni i restauracji jest zamknięta, ulice pustoszeją przed zachodem słońca, a po wieczornym posiłku (iftarze) miasta ożywają. Turyści nie muszą pościć, ale w ciągu dnia nie powinni jeść, pić ani palić w miejscach publicznych.

Najczęściej zadawane pytania

Czy na wyjazd do Maroka potrzebny jest paszport?

Tak. Polacy wjeżdżają do Maroka wyłącznie na paszport lub paszport tymczasowy, a dowód osobisty nie jest akceptowany. Paszport musi być ważny co najmniej do ostatniego dnia pobytu. Wiza nie jest potrzebna, jeśli pobyt turystyczny nie przekracza 90 dni.

Jak się ubrać w Maroku?

W kurortach i dużych miastach można ubierać się podobnie jak w Europie. W medynach, na wsi i w miejscach o charakterze religijnym lepiej zakrywać ramiona i kolana – to wyraz szacunku i sposób na uniknięcie zaczepek. Warto zabrać przewiewne ubrania, wygodne buty i coś ciepłego na chłodne wieczory w górach i na pustyni.

Czy warto jechać do Maroka w czasie ramadanu?

Można, choć trzeba się liczyć z ograniczeniami. W ciągu dnia część lokali jest zamknięta, a sklepy i urzędy pracują krócej. Restauracje w hotelach i miejscach turystycznych zwykle działają normalnie. Wieczorami panuje wyjątkowa, świąteczna atmosfera. Turyści powinni unikać jedzenia, picia i palenia w miejscach publicznych w ciągu dnia.